ตัวย่อกับตัวเต็ม
สองมาตรฐานการเขียนตัวอักษรจีน จีนแผ่นดินใหญ่และสิงคโปร์ใช้ตัวย่อ ส่วนไต้หวัน ฮ่องกง และมาเก๊าใช้ตัวเต็ม
ภาษาจีนสมัยใหม่เขียนด้วยสองมาตรฐานตัวอักษรคู่ขนาน
ภาษาจีนตัวย่อ (简体字, jiǎntǐzì) คือรูปแบบที่นำมาใช้ในจีนแผ่นดินใหญ่ เริ่มในทศวรรษ 1950 ออกแบบมาเพื่อลดจำนวนขีดและเพิ่มการรู้หนังสือ ต่อมาสิงคโปร์ ก็รับชุดเดียวกัน ตัวอักษรคำว่า “ประเทศ” ถูกย่อจาก 國 เป็น 国 และ “ม้า” จาก 馬 เป็น 马
ภาษาจีนตัวเต็ม (繁體字, fántǐzì) รักษารูปแบบเก่ากว่าที่ยังใช้ในไต้หวัน ฮ่องกง และมาเก๊า และโดยชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมาก ศิลปะการเขียนอักษร วรรณกรรมคลาสสิก และเอกสารทางประวัติศาสตร์เกือบจะเป็นตัวเต็มเสมอ
สำหรับผู้เรียนภาษาจีนกลาง ตัวเลือกมักตามจุดหมายปลายทาง: เรียนเพื่อไปอยู่หรือ ทำงานในจีนแผ่นดินใหญ่? ตัวย่อ มุ่งไปไต้หวันหรือฮ่องกง? ตัวเต็ม ผู้อ่านหลายคน เรียนแบบหนึ่งแล้วเข้าใจอีกแบบได้แบบเชิงรับ — ตัวอักษรส่วนใหญ่จำได้ทั้งสองแบบ
HSK 3.0 และคอร์สภาษาจีนกลางของ Bookverse ใช้ ตัวอักษรตัวย่อ เป็นอักษรหลัก