Want to actually learn this — with audio, spaced repetition and progress tracking?
Study in the app →Vietnamese · KNLTV Bậc 1 (A1) · Chapter 23
Quần áo và màu sắc เสื้อผ้าและสี
คำศัพท์เสื้อผ้าและสี: quần áo, quần, váy, áo khoác, cỡ, màu, đỏ, xanh, đen, trắng ไวยากรณ์หลัก: สี (และคำคุณศัพท์) อยู่หลังคำนาม — "áo đỏ" (ไม่ใช่ "đỏ áo"), "quần đen", "váy trắng" ผู้พูดอังกฤษชิน "red shirt" จึงมักวางสีไว้หน้า — "đỏ áo" ✗ → "áo đỏ" ✓ มุมวัฒนธรรม §2: ตลาด ซูเปอร์มาร์เก็ต และการต่อราคา มุมวรรณยุกต์: วรรณยุกต์ในคำสี
บทสนทนา
đỏ áo? áo đỏ?
- Nam Tom, bạn thích màu gì? ทอม ชอบสีอะไร?
- Tom Tôi thích màu đỏ. Tôi muốn mua đỏ áo. ฉันชอบสีแดง อยากซื้อเสื้อสีแดง (พลาด: สีอยู่หลังคำนาม → "áo đỏ")
- Nam Danh từ trước, màu sau: "áo đỏ". คำนามก่อน สีหลัง: "áo đỏ"
- Tom À, tôi muốn mua áo đỏ. อ้อ ฉันอยากซื้อเสื้อสีแดง
บทสนทนา
Mua áo khoác — ซื้อเสื้อคลุม
- Tom Chào chị. Tôi muốn mua một cái áo khoác. สวัสดีค่ะ ฉันอยากซื้อเสื้อคลุมตัวหนึ่ง
- Lan Bạn thích màu gì? ชอบสีอะไรคะ?
- Tom Tôi thích màu xanh. Có áo khoác xanh không? ฉันชอบสีน้ำเงิน มีเสื้อคลุมสีน้ำเงินไหม?
- Lan Có. Đây là áo khoác xanh. มีค่ะ นี่เสื้อคลุมสีน้ำเงิน
- Tom Đẹp quá. Bao nhiêu tiền? สวยมาก เท่าไร?
- Lan Hai trăm nghìn đồng. สองแสนดง
คำศัพท์
| 汉字 | พินอิน | ชนิดคำ | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| quần áo | n. | เสื้อผ้า | |
| quần | n. | กางเกง | |
| váy | n. | กระโปรง | |
| áo khoác | n. | เสื้อคลุม | |
| cỡ | n. | ขนาด | |
| màu | n. | สี | |
| đỏ | adj. | แดง | |
| xanh | adj. | น้ำเงิน/เขียว | |
| đen | adj. | ดำ | |
| trắng | adj. | ขาว |
ไวยากรณ์
Màu đứng sau danh từ: "áo đỏ" สีอยู่หลังคำนาม: "áo đỏ"
Như mọi tính từ trong tiếng Việt (nhớ ch20: "nhà đẹp", "phở ngon"), MÀU đứng SAU danh từ: "áo đỏ" (áo trước, đỏ sau), "quần đen", "váy trắng", "áo khoác xanh". Người nói tiếng Anh quen "red shirt" (màu trước) nên hay nói "đỏ áo" — sai. Đúng: "áo đỏ". Muốn hỏi màu: "Áo màu gì?" (Cái áo này màu gì?) → trả lời "Áo màu đỏ" hoặc gọn hơn "áo đỏ". Xâu chuỗi được: "hai cái áo đỏ" = số + loại từ + danh từ + màu.
เหมือนคำคุณศัพท์ทุกคำในภาษาเวียดนาม (จำ ch20: "nhà đẹp", "phở ngon") สีอยู่หลังคำนาม: "áo đỏ" (áo ก่อน, đỏ หลัง), "quần đen", "váy trắng", "áo khoác xanh" ผู้พูดอังกฤษชิน "red shirt" (สีก่อน) จึงมักพูด "đỏ áo" — ผิด ถูก: "áo đỏ" ถามสี: "Áo màu gì?" (เสื้อสีอะไร?) → ตอบ "Áo màu đỏ" หรือสั้น ๆ "áo đỏ" ต่อกันได้: "hai cái áo đỏ" = ตัวเลข + ลักษณนาม + คำนาม + สี
- áo đỏ เสื้อสีแดง
- quần đen กางเกงสีดำ
- Cái áo này màu gì? เสื้อตัวนี้สีอะไร?
- Tôi muốn mua hai cái áo trắng. ฉันอยากซื้อเสื้อขาวสองตัว
วัฒนธรรม
Chợ, siêu thị và chuyện trả giá ตลาด ซูเปอร์มาร์เก็ต และการต่อราคา
ในเวียดนามมีที่ซื้อของสองแบบที่ต่างกันมาก: ตลาดดั้งเดิมที่ราคา "อ่อน" และต่อราคาได้ กับซูเปอร์มาร์เก็ตที่ราคาตายตัวบนป้าย รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนก็รู้ว่าควรต่อราคาหรือแค่จ่ายเงิน
ตลาดดั้งเดิม
The market is the heart of the neighbourhood: stalls packed side by side selling vegetables, meat, fish, fruit, clothes and household goods. The sellers are often women who know their regular customers by face. Here most goods have no price tag — you have to ask "Cái này bao nhiêu tiền?". The first price a seller names is usually a little above the real price, especially for a stranger. That is not cheating — it is an invitation to start a conversation.
การต่อราคา
"Trả giá" (or "mặc cả"), bargaining, is a normal and fun part of the market. The gentle way: ask the price, then smile and say "Đắt quá!" (Too expensive!) or "Giảm một chút được không?" (Can you lower it a bit?). The seller offers a lower price, you counter, and you meet in the middle. Don't bargain too low or too harshly — the goal is a price both sides are happy with. If you have asked and haggled, you are usually expected to buy; asking and then walking off is seen as a little rude. And remember: for vegetables or a few thousand dong, Vietnamese people often don't bargain at all.
ซูเปอร์มาร์เก็ตและราคาตายตัว
At supermarkets and convenience stores it is the opposite: everything has a price tag and the price is fixed — no haggling. You just take the goods, go to the counter, and pay in cash or tap a card. Young city people increasingly prefer supermarkets because they are fast, cool and clearly priced. Many families use both: the market for fresh vegetables and fish in the morning, the supermarket for dry goods and household items. Knowing where to ask a price and where to just pay is a small but useful skill.
สรุป: ที่ตลาด ถาม "Cái này bao nhiêu tiền?" ยิ้มและต่อราคาเบา ๆ; ที่ซูเปอร์ แค่หยิบของแล้วจ่ายเงิน ทั้งสองเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเวียดนาม — และการต่อราคาอย่างสนุกเล็กน้อยที่ตลาดอาจเป็นจุดเริ่มของมิตรภาพเล็ก ๆ กับคนขาย
tone
Want to actually learn this — with audio, spaced repetition and progress tracking?
Study in the app →