Want to actually learn this — with audio, spaced repetition and progress tracking?
Study in the app →Thai · CEFR Band 1 (A1) · Chapter 23
เสื้อผ้าและสี 服と色
服と色の語彙：เสื้อผ้า, กางเกง, กระโปรง, เสื้อแจ็คเก็ต, ไซส์, สี, แดง, น้ำเงิน, ดำ, ขาว。核心文法：色（と形容詞）は名詞の「後」—「เสื้อสีแดง」（赤いシャツ、「สีแดงเสื้อ」ではない）、「กางเกงสีดำ」（黒いズボン）、第20課と同じ。英語話者は「red shirt」に慣れ色を前に置く —「สีแดงเสื้อ」✗ →「เสื้อสีแดง」✓。文化コーナー §2：市場、モール、値切り。声調コーナー：色の語の声調。
Dialogue
สีแดงเสื้อ? เสื้อสีแดง? — สีแดงเสื้อ？ เสื้อสีแดง？
- Somchai เจมส์ ชอบสีอะไรครับ ジェームズ、何色が好きですか？
- James ผมชอบสีแดง ผมอยากได้สีแดงเสื้อ 赤が好きです。赤いシャツが欲しいです。（間違い: 色は名詞の後 →「เสื้อสีแดง」）
- Somchai คำนามก่อน สีหลังครับ — "เสื้อสีแดง" 名詞が先、色が後 —「เสื้อสีแดง」。
- James อ๋อ ผมอยากได้เสื้อสีแดงครับ ああ、赤いシャツが欲しいです。
Dialogue
ซื้อเสื้อแจ็คเก็ต — ジャケットを買う
- James สวัสดีครับ ผมอยากซื้อเสื้อแจ็คเก็ตครับ こんにちは。ジャケットを買いたいです。
- Malee ชอบสีอะไรคะ 何色が好きですか？
- James ผมชอบสีน้ำเงิน มีเสื้อแจ็คเก็ตสีน้ำเงินไหมครับ 青が好きです。青いジャケットはありますか？
- Malee มีค่ะ นี่เสื้อแจ็คเก็ตสีน้ำเงินค่ะ はい。これが青いジャケットです。
- James สวยมาก อันนี้เท่าไรครับ とてもいいですね。いくらですか？
- Malee สี่ร้อยบาทค่ะ 四百バーツです。
Vocabulary
| 汉字 | Pinyin | POS | Meaning |
|---|---|---|---|
| เสื้อผ้า | sʉ̂ʉa-phâa | n. | 服 |
| กางเกง | gaang-geeng | n. | ズボン |
| กระโปรง | grà-bproong | n. | スカート |
| เสื้อแจ็คเก็ต | sʉ̂ʉa-jáek-gèt | n. | ジャケット |
| ไซส์ | sái | n. | サイズ |
| สี | sǐi | n. | 色 |
| แดง | daeng | adj. | 赤 |
| น้ำเงิน | nám-ngən | adj. | 青 |
| ดำ | dam | adj. | 黒 |
| ขาว | khǎao | adj. | 白 |
Grammar
สีอยู่หลังคำนาม: "เสื้อสีแดง" 色は名詞の後：「เสื้อสีแดง」
เหมือนคำคุณศัพท์ทุกคำในภาษาไทย (จำบทที่ 20: "ปลาอร่อย"), สี อยู่ "หลัง" คำนาม รูปแบบคือ นาม + สี + ชื่อสี: "เสื้อสีแดง" (เสื้อ + สี + แดง), "กางเกงสีดำ", "กระโปรงสีขาว". ผู้พูดภาษาอังกฤษชิน "red shirt" (สีก่อน) จึงมักพูด "สีแดงเสื้อ" — ผิด ถูก: "เสื้อสีแดง". ถามสี: "เสื้อสีอะไร" (what colour is the shirt?) → ตอบ "เสื้อสีแดง". พูดสั้น ๆ ได้: "เสื้อแดง" (ไม่มี สี ก็ได้). ต่อกับลักษณนามและจำนวน: "เสื้อสีขาวสองตัว".
タイ語のすべての形容詞と同様に（第20課を思い出す：「ปลาอร่อย」）、色は名詞の「後」に来る。形は 名詞 + สี + 色名：「เสื้อสีแดง」（เสื้อ + สี + แดง = シャツ + 色 + 赤）、「กางเกงสีดำ」（黒いズボン）、「กระโปรงสีขาว」（白いスカート）。英語話者は「red shirt」（色が先）に慣れ「สีแดงเสื้อ」と言いがち — 誤り。正解：「เสื้อสีแดง」。色を聞く：「เสื้อสีอะไร」（シャツは何色？）→ 答え「เสื้อสีแดง」。短く：「เสื้อแดง」（สี は省略可）。類別詞と数で続ける：「เสื้อสีขาวสองตัว」（白いシャツ二枚）。
- เสื้อสีแดง sʉ̂ʉa sǐi daeng 赤いシャツ
- กางเกงสีดำ gaang-geeng sǐi dam 黒いズボン
- เสื้อตัวนี้สีอะไร sʉ̂ʉa dtua níi sǐi à-rai このシャツは何色ですか？
- ผมอยากได้เสื้อสีขาว phǒm yàak-dâi sʉ̂ʉa sǐi khǎao 白いシャツが欲しいです。
Culture
ตลาด ห้าง และการต่อราคา 市場、モール、そして値切り
タイには全く異なる二つの買い物の場があります：値段が「柔らかく」値切れる市場と、値段が値札に固定されたモールやコンビニ。自分がどちらにいるかを知れば、値切るべきか、ただ払うべきかがわかります。
生鮮市場と週末市場
The market is the heart of the neighbourhood: stalls packed side by side selling vegetables, meat, fish, fruit, clothes and household goods. Most sellers are older women who know their regular customers by face. Weekend markets like Chatuchak in Bangkok are enormous and sell everything. At the market, many goods have no price tag — you have to ask "อันนี้เท่าไร" (how much is this?). The first price a seller names is usually a little above the real price, especially for a tourist. That is not cheating — it is opening a conversation.
値切り
Haggling is a normal and fun part of the market. The gentle way: ask the price, then smile and say "แพงจัง" (so expensive) or "ลดหน่อยได้ไหม" (can you lower it a bit?). The seller offers a lower price, you counter, and you meet in the middle. Don't bargain too low or too harshly — the goal is a price both sides are happy with. A smile and politeness help a lot; staying "ใจเย็น ๆ" (cool-hearted, calm) matters. If you have asked and haggled, you should buy. And remember: for vegetables or things worth a few baht, Thai people usually don't bargain.
モールと定価
At department stores and convenience stores like 7-Eleven it is the opposite: everything has a price tag and the price is fixed — no haggling. You just take the goods, go to the cashier, and pay in cash or tap a card. Young city people increasingly like malls because they are cool, clean and clearly priced. Many families use both: the market for fresh vegetables and fish in the morning, the mall for dry goods and clothes. Knowing where to ask a price and where to just pay is a small but useful skill.
まとめ：市場では「อันนี้เท่าไร」と聞き、微笑んで穏やかに値切る；モールでは商品を取って払うだけ。どちらもタイ生活の一部 — 市場での笑顔とともの楽しい少しの値切りは、売り手との小さな友情の始まりになり得ます。
tone
Want to actually learn this — with audio, spaced repetition and progress tracking?
Study in the app →