Want to actually learn this — with audio, spaced repetition and progress tracking?
Study in the app →Thai · CEFR Band 1 (A1) · Chapter 23
เสื้อผ้าและสี Vêtements et couleurs
Vocabulaire des vêtements et couleurs : เสื้อผ้า, กางเกง, กระโปรง, เสื้อแจ็คเก็ต, ไซส์, สี, แดง, น้ำเงิน, ดำ, ขาว. Grammaire clé : la couleur (et tout adjectif) vient « APRÈS » le nom — « เสื้อสีแดง » (une chemise rouge, pas « สีแดงเสื้อ »), « กางเกงสีดำ » (un pantalon noir), comme au ch. 20. Les anglophones, habitués à « red shirt », placent la couleur devant — « สีแดงเสื้อ » ✗ → « เสื้อสีแดง » ✓. Coin culturel §2 : marchés, centres commerciaux et marchandage. Coin des tons : les tons dans les mots de couleur.
Dialogue
สีแดงเสื้อ? เสื้อสีแดง? — สีแดงเสื้อ ? เสื้อสีแดง ?
- Somchai เจมส์ ชอบสีอะไรครับ James, quelle couleur aimes-tu ?
- James ผมชอบสีแดง ผมอยากได้สีแดงเสื้อ J'aime le rouge. Je veux une chemise rouge. (lapsus : la couleur va après le nom → « เสื้อสีแดง »)
- Somchai คำนามก่อน สีหลังครับ — "เสื้อสีแดง" Le nom d'abord, la couleur après — « เสื้อสีแดง ».
- James อ๋อ ผมอยากได้เสื้อสีแดงครับ Ah, je veux une chemise rouge.
Dialogue
ซื้อเสื้อแจ็คเก็ต — Acheter une veste
- James สวัสดีครับ ผมอยากซื้อเสื้อแจ็คเก็ตครับ Bonjour. Je veux acheter une veste.
- Malee ชอบสีอะไรคะ Quelle couleur aimes-tu ?
- James ผมชอบสีน้ำเงิน มีเสื้อแจ็คเก็ตสีน้ำเงินไหมครับ J'aime le bleu. Avez-vous une veste bleue ?
- Malee มีค่ะ นี่เสื้อแจ็คเก็ตสีน้ำเงินค่ะ Oui. Voici une veste bleue.
- James สวยมาก อันนี้เท่าไรครับ Très belle. Combien ça coûte ?
- Malee สี่ร้อยบาทค่ะ Quatre cents bahts.
Vocabulary
| 汉字 | Pinyin | POS | Meaning |
|---|---|---|---|
| เสื้อผ้า | sʉ̂ʉa-phâa | n. | vêtements |
| กางเกง | gaang-geeng | n. | pantalon |
| กระโปรง | grà-bproong | n. | jupe |
| เสื้อแจ็คเก็ต | sʉ̂ʉa-jáek-gèt | n. | veste |
| ไซส์ | sái | n. | taille |
| สี | sǐi | n. | couleur |
| แดง | daeng | adj. | rouge |
| น้ำเงิน | nám-ngən | adj. | bleu |
| ดำ | dam | adj. | noir |
| ขาว | khǎao | adj. | blanc |
Grammar
สีอยู่หลังคำนาม: "เสื้อสีแดง" La couleur vient après le nom : « เสื้อสีแดง »
เหมือนคำคุณศัพท์ทุกคำในภาษาไทย (จำบทที่ 20: "ปลาอร่อย"), สี อยู่ "หลัง" คำนาม รูปแบบคือ นาม + สี + ชื่อสี: "เสื้อสีแดง" (เสื้อ + สี + แดง), "กางเกงสีดำ", "กระโปรงสีขาว". ผู้พูดภาษาอังกฤษชิน "red shirt" (สีก่อน) จึงมักพูด "สีแดงเสื้อ" — ผิด ถูก: "เสื้อสีแดง". ถามสี: "เสื้อสีอะไร" (what colour is the shirt?) → ตอบ "เสื้อสีแดง". พูดสั้น ๆ ได้: "เสื้อแดง" (ไม่มี สี ก็ได้). ต่อกับลักษณนามและจำนวน: "เสื้อสีขาวสองตัว".
Comme tout adjectif en thaï (rappelle-toi le ch. 20 : « ปลาอร่อย »), la couleur vient « APRÈS » le nom. Le schéma est nom + สี + nom de couleur : « เสื้อสีแดง » (เสื้อ + สี + แดง = chemise + couleur + rouge), « กางเกงสีดำ » (pantalon noir), « กระโปรงสีขาว » (jupe blanche). Les anglophones, habitués à « red shirt » (couleur d'abord), disent souvent « สีแดงเสื้อ » — faux. Correct : « เสื้อสีแดง ». Demander la couleur : « เสื้อสีอะไร » (de quelle couleur est la chemise ?) → réponds « เสื้อสีแดง ». On peut abréger : « เสื้อแดง » (สี est facultatif). Enchaîne avec classificateur et nombre : « เสื้อสีขาวสองตัว » (deux chemises blanches).
- เสื้อสีแดง sʉ̂ʉa sǐi daeng une chemise rouge
- กางเกงสีดำ gaang-geeng sǐi dam un pantalon noir
- เสื้อตัวนี้สีอะไร sʉ̂ʉa dtua níi sǐi à-rai De quelle couleur est cette chemise ?
- ผมอยากได้เสื้อสีขาว phǒm yàak-dâi sʉ̂ʉa sǐi khǎao Je veux une chemise blanche.
Culture
ตลาด ห้าง และการต่อราคา Marchés, centres commerciaux et marchandage
La Thaïlande a deux lieux d'achat très différents : le marché, où les prix sont « souples » et où l'on peut marchander, et le centre commercial ou la supérette, où le prix est fixe sur l'étiquette. Savoir où l'on est, c'est savoir s'il faut négocier ou simplement payer.
Marchés frais et marchés du week-end
The market is the heart of the neighbourhood: stalls packed side by side selling vegetables, meat, fish, fruit, clothes and household goods. Most sellers are older women who know their regular customers by face. Weekend markets like Chatuchak in Bangkok are enormous and sell everything. At the market, many goods have no price tag — you have to ask "อันนี้เท่าไร" (how much is this?). The first price a seller names is usually a little above the real price, especially for a tourist. That is not cheating — it is opening a conversation.
Marchander
Haggling is a normal and fun part of the market. The gentle way: ask the price, then smile and say "แพงจัง" (so expensive) or "ลดหน่อยได้ไหม" (can you lower it a bit?). The seller offers a lower price, you counter, and you meet in the middle. Don't bargain too low or too harshly — the goal is a price both sides are happy with. A smile and politeness help a lot; staying "ใจเย็น ๆ" (cool-hearted, calm) matters. If you have asked and haggled, you should buy. And remember: for vegetables or things worth a few baht, Thai people usually don't bargain.
Centres commerciaux et prix fixes
At department stores and convenience stores like 7-Eleven it is the opposite: everything has a price tag and the price is fixed — no haggling. You just take the goods, go to the cashier, and pay in cash or tap a card. Young city people increasingly like malls because they are cool, clean and clearly priced. Many families use both: the market for fresh vegetables and fish in the morning, the mall for dry goods and clothes. Knowing where to ask a price and where to just pay is a small but useful skill.
En résumé : au marché, demande « อันนี้เท่าไร », souris et marchande doucement ; au centre commercial, prends la marchandise et paie. Les deux font partie de la vie thaïe — et un peu de marchandage joyeux au marché, avec un sourire, peut être le début d'une petite amitié avec le vendeur.
tone
Want to actually learn this — with audio, spaced repetition and progress tracking?
Study in the app →